از کنار خرابه های شهر گذشت خرابه های که نشان از زندگی در آنها نبود اما باز پابرجا بودن چرا؟ نمی دانست .اصلا چرا باید به این چیزها فکر می کرد خرابه ها چه ربطی به او داشت خود او هزاران بدبختی داشت

نمی دانم شاید چیزی در این خرابه ها پیدا کرده بود شاید یک شباهت مسخره و مضحک بین خود وان خانه های ویران پابرجا دیده بود. سگی را دید که در میان خرابه ها خوشحال در خاک روبه های آنجا میدوید وسوزه کنان به دنبال جفت دله خود می گشت وشاید او به این فکر می کرد که زندگی یعنی خوشحال در سکوت خرابه ها و درمیان خاک روبه ها مثل یه سگ به دنبال جفت دله خود گشتن اما نه او هیچوقت چنان شخصیتی نداشت اما مگر چه بدی داشت که به دنبال جفت خود میدوید و دم تکان می داد و خوشحال بود واز زندگی خود لذت می برد ؟ شاید اگر او یک سگ بود یا چیزی مثل آن یک موجود دله انسانما آن وقت از زندگی لذت می برد اما چرا باید برای لذت از زندگی که سراسر لذت ها و تلخی هایش را خود انسانها درست کرده بودن چنین مشکلی داشته باشد آیا گناه او بود که از زندگی لذت نمی برد یا تقصیرکار اصلی روزگار بود که راه او را از بقیه جدا کرده بود وشایدم به غول قدیمیها پیشانی نویسش این بود.